News

Le ultime novità da Abitareplus.it

Modele systemu opieki zdrowotnej

W krajach Europy Środkowowschodniej funkcjonował OD początku XX w. modèle Siemaszki (in. Model budżetowy). Zasady funkcjonowania Tego modelu sformułował Mikołaj Siemaszko (komisarz do spraw Zdrowia w ZSRR w latach trzydziestych XX w.). Podstawowe założenia Tego modelu à: finansowanie Służby Zdrowia z podatków za pośrednictwem budżetu, bezpłatny, pełny zakres świadczeń, z wyjątkiem niektórych leków, równy dotarcie do świadczeń wszystkich osób oraz wyłączność Państwowej Służby Zdrowia. Modèle Ten okazał się fikcją, Czy też czystą teorią. Jest Obecnie sur traktowany jedynie jako forma historyczna, un państwa, w których ów funkcjonował modèle, wracają faire ubezpieczeniowych Systemów. Modèle rezydualny, zwany modelem X, charakteryzuje się odrzuceniem lub bardzo poważnym ograniczeniem publicznej odpowiedzialności za umożliwienie obywatelom dostępu do Opieki zdrowotnej. Świadczenia zdrowotne są finansowane przez dobrowolne Składki indywidualne. Dominującą rolę entierement Zatem Sektor Prywatny. Obszar Zdrowia publicznego jest odróżniony OD obszaru Zdrowia indywidualnego, un Sektor zdrowotny jest traktowany jako otwarte Pole Aktywności Ekonomicznej. Finansowanie Usług opiera się na ustawy ubezpieczeniach lub na indywidualnym, bezpośrednim finansowaniu.

W modelu rezydualnym występuje również Sektor Publiczny; obejmuje Jednak tylko osoby znajdujące się w szczególnej POTRZEBIE, m.in. osoby bardzo biedne Czy też starsze. Po Drugiej wojnie światowej, w Roku 1948, wprowadzony został w WIELKIEJ Brytanii Model Angielskiej Narodowej Służby Zdrowia, qui działał w oparciu o Projekt Lorda williama beveridge`a. Modèle dix zwany jest modelem Beveridge`a. Zgodnie z NIM z systemu Ubezpieczeń Społecznych wyłączono opiekę medyczną i Utworzono dla korzystam Specjalny Fundusz finansowany z podatków ogólnych. Naczelną ideą powyższego modelu jest zagwarantowanie bezpieczeństwa socjalnego wszystkim obywatelom, tzw. Zasada równości obywateli. Państwo natomiast kontroluje realizację Usług zdrowotnych poprzez służbę Zdrowia. Dostęp do świadczeń zdrowotnych jest bezpłatny.

Szpitale są finansowane głównie przez budżet Centralny lub otrzymują Limity środków finansowych. W powyższym modelu funkcjonują także dobrowolne Ubezpieczenia uzupełniające, których zadaniem jest podniesienie standardu Opieki medycznej oraz Rozszerzenie jej zakresu. Modèle bismarcka wprowadzony został przez Księcia ottona Eduarda Leopolda von bismarcka w 1883 r. Model Ten stał się wzorem pour Ubezpieczeń dla prawie wszystkich krajów europejskich na początku XX w.